مجله همتک, مقالات آموزشی

بی‌دست‌وپایی نشانه‌ی یادگیریه!

بی‌دست و پایی نشانه یادگیریه!

برایتان پیش آمده که موقع یاد گرفتن یک مهارت جدید، احساس بی‌دست و پا بودن کنید؟

یا وارد جمعی بشوید و احساس کنی همه از شما بهتر و توانمندترند؟

یا بخواهید نظر و سوالتان را در جمعی مطرح کنید و مدام احساس کنید که شاید حرفتان احمقانه است؟

 

احساس بی‌دست‌وپایی باعث می‌شود که خودمان را ملامت ‌کنیم. ناامید شویم و در همان شکست‌های اول، از تلاش دست بکشیم. و یا اصلا به سراغ کارهایی نرویم که برایمان هیجان‌انگیز اما جدید است.

 

اما شاید اشتباه به قضیه نگاه می‌کنیم!

 

ما بارها در زندگی از دل تجربه‌ی بی‌دست‌وپایی موفق بیرون آمدیم! در واقع تمام چیزایی که امروز در مورد آن ها احساس خبرگی داریم،‌ روزی در آن‌ها بی‌دست و پا بودیم!

مثال اولین تجربه بی‌دست و پایی: «یادگیری راه رفتن»

برای اینکه یاد بگیریم چه‌طور راه برویم، بارها و بارها زمین خوردیم، به دور و بر نگاه کردیم و احساس بی‌دست و پایی کردیم. ولی نکته‌ اینجاست:

تکرار کردیم، تکرار کردیم و باز هم تکرار کردیم …. و موفق شدیم!

 

پس این بار،‌ هر وقت احساس بی دست و پا بودن کردید، به خودتان
بگو
یید:

بی‌دست و پایی نشانه یادگیریه!

علامت رشد و پیشرفت و بیرون رفتن از حاشیه امن! این بار به جای ملامت، از خودتان تقدیر کنید تا نتیجه شگفت‌انگیزش را ببینید!


شما چه طور فکر می کنید؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *